Radość zagubienia

W pogoni za sensem życia (Czerwiec 2019).

Anonim
Dlaczego ważne jest, aby zostawić trochę miejsca na samotność - i jak przeszkadzają nam nasze gadżety technologiczne.

Latałem na konferencję uważności, kiedy spoglądałem na moją tacę stół. Mój Macbook stanowił podstawę zgrabnej piramidy modnych technologii, z moim iPadem na laptopie i iPhonem spoczywającym na iPadzie. Zajęło mi chwilę, zanim zdałem sobie sprawę z absurdalności: Chcę porozmawiać o tym, jak ważne jest pozostanie w tej chwili i nie mniej niż trzy błyszczące produkty Apple siedzą przede mną, aby przejść przez jeden lot w obie strony? Pewnie, było zabawnie, ale moim następnym impulsem było zrobienie zdjęcia i udostępnienie chwili w Internecie.

Nie ma nic złego w technologii. Technologia wynosi . Jak ważne są nasze relacje z tym i co z tym robimy. Ale nasze telefony nie są zaprojektowane tak, aby były neutralne, są stworzone po to, by nas podtrzymywać poprzez wysyłanie wiadomości tekstowych, zakupy i udostępnianie danych marketerom, korporacjom, a nawet agencjom rządowym… o, a także naszym przyjaciołom i rodzinie.

Ja ' słyszałem, jak mówił, że myślący umysł może być naszym najpotężniejszym sługą lub naszym najstraszniejszym panem. To samo można powiedzieć o naszej technologii, która częściej oddziela nas od innych i nas samych, które nas łączą. A nasze telefony i urządzenia uzależniające, w dosłownym sensie. Nasze sygnały dźwiękowe i alarmy docierają do tego, co behawiorycy nazywają "planem zbrojenia o zmiennej częstotliwości". Termin ten oznacza w zasadzie, że codzienne buczenie naszego telefonu przez cały dzień działa jak mała nagroda dla mózgu, który jest ponownie przerabiany, by pragnąć więcej. Gry wideo, automaty do gier, a nawet nasze telefony są często projektowane przez psychologów, aby zmaksymalizować ich uzależniające cechy. To wyjaśnia, dlaczego widzimy dzieciaki (lub łapią się) bezmyślnie odświeżające e-maile i kanały mediów społecznościowych.

Nasze urządzenia wyznają fałszywą obietnicę, że jest coś ważniejszego, pilniejszego, ciekawszego niż nasze obecne doświadczenie.

Nasze urządzenia wyznają fałszywą obietnicę, że jest coś ważniejszego, pilniejszego, ciekawszego niż nasze obecne doświadczenie. Niestety, podczas gdy to stwierdzenie ma sens, nie będzie miało dużo wody z dziewięcioletnim claperem na iPadzie ani animacją na snapchacie.

Możemy powiedzieć dzieciom, że potrzebują zdrowych granic w czasie gry, lub możemy pokazać je własnymi działaniami, które są o wiele trudniejsze, ale o wiele bardziej skuteczne. Jestem winny jak każdy inny; Kocham moje gadżety i moje media społecznościowe. Zadaj sobie pytanie, ile czasu spędzasz rano sprawdzając siebie i swoich bliskich, zanim dotkniesz świecącego ekranu telefonu? Gdzie jest teraz twój telefon? Jak się czujesz, kiedy nie wiesz, gdzie to jest? Czy zwykle przechowujesz go w kieszeni, torbie, na biurku, w innym pokoju?

Kiedy uczymy dzieci odłączania się od ich doświadczeń z cyfrowymi rozrywkami, samemu modelując to zachowanie, nic dziwnego, że nigdy nie uczą się podstawowej płynności emocjonalnej.,przywiązanie i sygnały społeczne. Nie uczą się, że emocje i żądze powstają i mijają się, a ludzie w rzeczywistości mogą tolerować dyskomfort.

Sherry Turkle, który pisze o technologii, mówi: "Jeśli nie nauczymy naszych dzieci samotności, nauczymy ich być samotnym. "W sposób jednoznaczny i pośredni sposób, w jaki żyjemy i media, które konsumujemy, uczą nas wszystkich samotności, bycia zbyt zajętymi, aby zaspokajać nasze potrzeby, oraz radzenia sobie z emocjami poprzez patrzenie poza siebie, zamiast zaglądając do środka przy pierwszym ukłucie dyskomfortu.

Z uważnością patrzymy do wewnątrz, wchodzimy w kontakt z wewnętrznym doświadczeniem, tolerujemy to, a może nawet uczymy się na tym. W ten sposób stajemy się szczęśliwsi i zdrowsi.

Licząc się z wszystkimi kontrolami, uważność uczy nas, jak być z samym sobą, być samotnym. Uważna ciekawość pokazuje, że chwila obecna jest zarówno ważna, jak i interesująca. Sprawdzenie przyjemnych, nieprzyjemnych i neutralnych aspektów naszego doświadczenia i otaczającego nas świata jest niezwykle opłacalne. Z uważnością patrzymy do wewnątrz, wchodzimy w kontakt z wewnętrznym doświadczeniem, tolerujemy to, a może nawet uczymy się na nim. W ten sposób stajemy się szczęśliwsi i zdrowsi. Uważność uczy nas nie tylko, jak być w samotności, ale także w autentycznym związku z innymi.

Kiedy zamierzamy poświęcić czas wolny od technologii, na początku możemy napotkać na opór. Jedna rodzina, z którą pracuję, wyłącza router bezprzewodowy przez większość dnia, a jeśli dzieci chcą mieć Internet, podłączają się staromodnym sposobem za pomocą kabla. Ponieważ istnieje tylko jedno pomieszczenie, w którym można podłączyć kabel, zasada ta przynajmniej utrzymuje członków rodziny w tym samym pokoju i powoduje, że łączenie się z internetem jest intencjonalnym działaniem, a nie czymś, co dzieje się tylko z powodu nudy.

Inne rodziny i instytucje wyznaczyły godziny, kiedy Internet jest włączony lub wyłączony, lub mają wirtualne ciche pomieszczenia, w których router blokuje dostęp do niektórych stron. Inni ustalają konkretne dni lub godziny na "sabaty technologii" lub "piątki bez telefonu", kiedy możemy naprawdę być obecni dla nas i dla tych, którzy są wokół nas. Okazało się, że czas spędzony poza technologią przynosi znaczące korzyści dla umiejętności społecznych, ,a także zmniejsza stres. Dzieci często martwią się o FOMO, strach przed brakiem, ale coraz częściej mówią o uldze odłączania i JOMO - o radości z braku.

Jak ustawić uważne granice technologii

    • Ustal czasy bez technologii, takie jak godzinę przed snem lub pierwszą godzinę po przebudzeniu.
    • Wyznacz miejsca wolne od technologii, takie jak stolik, samochód, pokój rodzinny lub spotkania personelu.
    • Spróbuj zostawić telefon w samochodzie lub w samochodzie torba, a nie twoja kieszeń, podczas wykonywania zlecenia.
    • Ustanów godziny pracy sieci bezprzewodowej i godziny przewodowe w domu i sprawdź u dostawcy, w jaki sposób wyłączyć nieautostępne urządzenia w określonych godzinach.
    • Lobby dla wirtualne ciche pokoje, w których funkcje czatu lub media społecznościowe są blokowane, w szkołach, bibliotekach i innych miejscach publicznych.
    • Sprawdzaj wiadomości tylko wtedy, gdy możesz na nie odpowiedzieć.
    • Celowa interakcja z ludźmi: poproś kogoś o wskazówki, porozmawiaj z pracownikiem sklepu i przywitaj się z kimś obok, a nie od razu ooking do twojego telefonu.

Dwie wskazówki dla uważnej techniki:

1) Kiedy podnosisz gadżety, rób to uważnie.Za każdym razem, gdy patrzysz na swój telefon, jest to okazja do krótkiej uważności przećwicz najpierw. Sygnały dźwiękowe i brzęczenia naszych urządzeń mogą być także przypomnieniem, aby odetchnąć lub zameldować się ze sobą. Mark Epstein, psychiatra i pisarz, sugeruje czasem niewyłączanie telefonu komórkowego podczas medytacji. Zamiast tego po prostu usiądźcie w medytacji i zauważcie reakcje ciała i umysłu na każdy dźwięk i gwar telefonu, historie i żądze oraz emocje, które się pojawiają. Przedmiotem uwagi staje się nasza emocjonalna reakcja na ciszę (oczekiwanie, ulga), nasza reakcja emocjonalna na sygnały dźwiękowe, ćwierkania, piosenki i brzęczenia w miarę ich powstawania (irytacja, ciekawość, niepokój) i cokolwiek popędów powstaje z powodu dźwięków.

2) Twórz uważne przypomnienia na swoich urządzeniach . Spraw, aby tapeta tła była przypomnieniem oddychania lub odprawy. Ile razy dziennie wpisujemy hasło do naszych urządzeń? To również może być przypomnieniem, jeśli wprowadzimy hasło oddychaćlub coś podobnego. Mój przyjaciel Mark Bertin sugeruje umieszczanie spokojnych obrazów, takich jak sceny na plaży, na najbardziej irytujących kontaktach lub trudnych ludziach. Istnieje również wiele bezpłatnych stron internetowych, aplikacji i podcastów, które oferują medytacje z przewodnikiem i dyskusje na temat medytacji. Inne oprogramowanie i sprzęt uczą podstawowych zasad umysłu / ciała poprzez biofeedback i neurofeedback. Wtyczki do przeglądarek mogą blokować określone witryny i rozrywki w wybranych przedziałach czasu. Wyłącz automatyczne powiadamianie pasywne i powiadomienia push, a zamiast tego wybierz aktywnąopcję sprawdzania wiadomości i aktualizacji

Artykuł ten został adaptowany z książki Dr. Christophera Willarda Dorastanie w pamięci .
Zasubskrybuj, aby dowiedzieć się więcej o najlepszych praktykach mindfulness.