Mózg przechodzi do "trybu naprawy", gdy ludzie myślą, że nie jesteśmy kompetentni

STUNTY RUFFIAN BATI EASY MAPSI! Hogaty i Shepard w GTA 5 Online "MAPKI CESARA" #54 [PL/HD] (Czerwiec 2019).

Anonim
Co, jeśli ponownie zastanowimy się nad dążeniem do sukcesu, kompetencją, jako podstawową potrzebą naszego mózgu? Dr Michael Gervais rozmawia z psychologiem i pisarzem naukowym Scottem Barrym Kaufmanem na temat tego, co napędza twórcze - i prawdopodobnie intelektualne - skoki.

Dr. Michael Gervais ma serię podcastów o nazwie Finding Mastery, zbudowaną wokół głównego celu: rozpakowywanie i dekodowanie, jak najwięksi wykonawcy na świecie używają swoich umysłów do tworzenia niesamowitych podróży, podczas gdy przekraczają granice ludzkiego potencjału.

Ostatnio usiadł razem ze Scottem Barry Kaufman, psycholog poznawczy, pisarz popularnonaukowy i dyrektor naukowy Instytutu Imagination. Scott jest także autorem - w 2013 opublikował Ungifted: Intelligence Redefined, który przejrzał najnowszą naukę o inteligencji, a także szczegółowo opisał swoje doświadczenia jako dziecko dorastające z niepełnosprawnością intelektualną.

Scott jest zainteresowany przede wszystkim użyciem solidnej psychologicznej nauki aby pomóc ludziom we wszystkich dziedzinach życia w prowadzeniu bardziej twórczego, satysfakcjonującego i znaczącego życia. W tym odcinku Michael i Scott dyskutują o motywach twórczości i rozwoju osobistym - oraz o tym, jak niektórzy z najbardziej zaangażowanych jednostek znajdują kluczowe momenty inspiracji w desperacji.

Michael Gervais:Witamy ponownie lub witamy w podcastu Finding Mastery. Ideą tych rozmów jest uczyć się od ludzi, którzy znajdują się na ścieżce mistrzostwa, aby lepiej zrozumieć, czego szukają w swoich wyjątkowych ramach psychologicznych, w jaki sposób widzą świat, jak postrzegają swoje rzemiosło, jak postrzegają siebie na świecie. Chcemy także wykopać, aby zrozumieć umiejętności umysłowe, które wykorzystali do budowy i udoskonalenia swojego rzemiosła. Ta rozmowa dotyczy Scotta Barry'ego Kaufmana. Scott jest zainteresowany przede wszystkim użyciem solidnej psychologicznej nauki, aby pomóc ludziom we wszystkich dziedzinach życia w prowadzeniu bardziej twórczego, satysfakcjonującego i znaczącego życia. Brzmi fenomenalnie. Zasłużył się na badania naukowe: otrzymał doktorat z psychologii kognitywnej od Yale i otrzymał tytuł magistra z filozofii eksperymentalnej z Cambridge. Jest dyrektorem naukowym Instytutu Wyobraźni i prowadzi badania w Centrum Psychologii Pozytywnej na Uniwersytecie Pensylwanii.

Scott jest także autorem. W 2013 opublikował Ungifted: Intelligence Redefined , który przejrzał najnowszą naukę o inteligencji, a także szczegółowo opisał swoje doświadczenia jako dziecko dorastające z niezdolnością uczenia się. W książce przedstawił swoją teorię inteligencji osobistej, która wykracza poza tradycyjne wskaźniki inteligencji (np. IQ, standaryzowane testy) i bierze pod uwagę unikalne zdolności, pasje, osobiste cele i trajektorię każdej osoby.

Scott ma też gospodarza The Psychology Podcast - gdzie on i ja przeprowadziliśmy zabawne rozmowy na temat wydajności w środowiskach o wysokich stawkach - począwszy od osiągów w warunkach terenowych w terenie, aż po podatność na zranienia i intymność w znaczących związkach.

I ja po prostu Chcę wziąć szybki moment - uwielbiam to, co ta rozmowa reprezentuje, ponieważ Scott jest na niej, jest inteligentny, jest włączony, jest ciekawy i chcę podziękować wszystkim za słuchanie i dzielenie się i wciąż wraca do mnie w myślach ile dobrego, że tworzymy na całym świecie w oparciu o te bardzo proste rozmowy o pracy, aby zrozumieć i odkryć potencjał, który leży w nas wszystkich. Dlatego chcę Ci za to podziękować i mam nadzieję, że znajdziesz wartość w podcastach Minutes on Mastery, a jeśli dopiero zaczynasz, sprawdź to w iTunes. Zbieramy wiedzę i perły mądrości od takich ludzi jak Scott i skracamy ją do trzech minut, więc to jest jak szybkie hity, szybkie małe przypomnienia, a może nawet intencje na cały dzień, więc było to również zabawne małe doświadczenie.

Z tym,przejdźmy do tej rozmowy z Scottem Barrym Kaufmanem. Jest tyle rzeczy, na których Ty i ja możemy się skupić - chciałbym pozostać w krainie kreatywności, ale czy są inne koncepcje, które chcesz odkryć?

Scott Barry Kaufman:Myślę, że dobre samopoczucie może być interesujące.

Michael:Daj nam poczucie swojego pochodzenia - masz bogate zrozumienie w dziedzinie psychologii, twojej bazy dowodów, lubisz naukę, masz czysty punkt widzenia na temat faktów lub rzeczy, które znasz. Ale zanim do tego dojdziemy, zabierz nas z powrotem do tego, jak było, gdy byłeś młodszy: bracia, siostry, nikt?

Scott:Byłem jedynym dzieckiem. Miałem bardzo nadopiekuńczą żydowską matkę. Nie wiem, jaki poziom ziarnistości chcesz tutaj.

Michael:Chcę poznać kontekst, w jaki sposób tak dobrze rozumiesz psychologię.

Scott:Kiedy dorastałem w edukacji, przez pierwsze trzy lata mojego życia byłem prawie głuchy. Miałem dużo płynów w uszach i bardzo trudno było mi usłyszeć rzeczy w czasie rzeczywistym. I tak rozwinąłem niezdolność do uczenia się, w rzeczywistości, niepełnosprawność uczenia się słuchowego nazywana zaburzeniem przetwarzania centralnego słuchu.

I tak, mam na myśli dzieci, które uważały, że jestem głupi, nauczyciele myśleli, że jestem naprawdę głupi. Myślałem, że jestem głupi.

Michael:Co to za zaburzenie?

Scott:Nazywa się to zaburzeniem przetwarzania centralnego słuchu. Nie mogłem przetwarzać sygnału dźwiękowego w czasie rzeczywistym, więc chciałbym coś usłyszeć, a potem musiałbym odtworzyć to z powrotem w mojej głowie, aby zrozumieć, co ta osoba powiedziała, więc wyglądało na to, że jestem wolny.

Michael:I ile miałeś lat, kiedy to się działo?

Scott:Przez pierwsze dziesięć lat mojego życia powiedziałbym, bo to jest jak kiedy ktoś jest ślepy, a ty dajesz im operację… czasami jest to możliwe aby uzyskać operację, aby mogli znowu zobaczyć, nie widzą od razu: musisz wiedzieć, co widzisz. Więc chodziłem przez lata, pierwsze trzy lata, gdzie mogłem ledwie słyszeć cokolwiek z płynem, a potem po tym, jak dostałem operację ucha, to nie tak, że od razu zrozumiałem, jak przetwarzać dane wejściowe.

Byłem trzymany w specjalnej edukacji aż do Dziewiąta klasa i wcale nie byłem związany z college'em.

Tak więc zajęło mi to kilka lat - właściwie powtórzyłem trzecią klasę. Zostałem oznaczony jako wolny uczeń i byłem zastraszany, więc prześladowanie było innego aspektu. To była duża część mojego wczesnego dzieciństwa, aż do dziewiątej klasy, był tam specjalny wychowawca; Byłem w specjalnej edukacji aż do dziewiątej klasy, a ja w ogóle nie byłem związany z college'em.

I ten specjalny nauczyciel ED wierzył we mnie. Wzięła mnie na bok - tak naprawdę obejmowała zwykłego nauczyciela, a ona wzięła mnie na bok i powiedziała: "Dlaczego tu jesteś? Wydaje mi się, że jesteś dla mnie jasny ", a ja mówiłem" Co! Nikt, kogo znam, nigdy tego nie powiedział. "I całkowicie zainspirowała mnie do zobaczenia, do czego jestem zdolny. Człowieku, ta wielka iskra… Byłem tak zainspirowany, aby zobaczyć, co mogę zrobić. Opuściłem specjalny ED na noc i zapisałem się na każdą zaawansowaną klasę - niezależnie od klasy, którą mogłem wziąć. Byłem ciekawy, co udało mi się osiągnąć, a właściwie w książce Angeli Duckworth z

Michael:OK, więc poczekaj chwilę, bo za chwilę dotrzemy do Angeli. Ale dorastałeś czując się głupio, myśląc, że byłeś głupi i że twoja społeczność myślała, że ​​jesteś głupi?

Scott:O tak.

Michael:Dobra i to są lata kształtujące?

Scott:Absolutnie, moje poczucie własnej wartości i samooceny było niczym. Brak kompetencji, brak poczucia skuteczności - nie miałem tożsamości. Przed dziewiątą klasą, kiedy myślę o sobie przed dziewiątą klasą, myślę o specjalnym dziecku z ED. Ale mam na myśli…

Michael:Dziewiąty stopień?

Scott:Tak, byłem trzymany w specjalnej ED do szkoły średniej. Tak więc, pierwsza klasa aż do liceum, dziewiąta klasa.

Michael:Wspomniałeś o chirurgii wzroku i wiem, że jest kilka operacji, ale nigdy nie słyszałem o jednym dla rzeczywistych problemów z kanałem słuchowym, a nawet operacji mózgu, które mogą Pomóż ludziom lepiej słyszeć. Brzmi to tak, jakbyś miał nocny przełącznik, w którym ktoś powiedział coś do ciebie, a ty powiedziałeś, że się trzymasz.

Scott:Wiesz, to zabawne, kiedy szukałem tej książki-I napisał książkę zatytułowaną Ungiftedktóry opowiedział wiele historii - a kiedy badałem tę książkę, wróciłem do liceum i poprosiłem o wszystkie raporty i wszystko, co chciałem wiedzieć co się dzieje?Czy wyrosłem z tej niepełnosprawności? i nigdy nie powiedzieli moim rodzicom? To, co czytałem, to to, że w raporcie piątej klasy szkolny psycholog powiedział, że wykazuje zerową niezdolność do sformułowania, a jego centralne zaburzenie przetwarzania słuchowego nie wydaje się być problemem. Uważamy jednak, że powinien pozostać w specjalnym ED, ponieważ ma duży niepokój. Kiedy przeczytałem, że jestem jak… czy mogę przeklinać w tym programie?

Michael:Stary, możesz być sobą wszędzie.

Scott:Kiedy to przeczytam, był jak "motherf * cker!" Dlaczego myślisz, że odczuwałem niepokój? Stworzyłeś potwora!

Michael:Za każdym razem, gdy wchodzę w otoczenie towarzyskie, jestem osądzany i ludzie myślą, że jestem powolny, głupi, czy cokolwiek, ale możesz myśleć jasno, ale zajęło ci to pół rytmu, żeby śledzić, co ktoś mówił?

Scott:Tak, aż do piątej klasy wygląda na czwartą lub piątą klasę, którą w pełni odzyskałem i było normalne…

Michael:Z wyjątkiem oprócz lęku?

Scott:Z wyjątkiem niskiej samooceny i lęku, które czułem, ponieważ byłem zastraszany, ponieważ poproszono mnie o powtórzenie trzeciej klasy i wszystkie dzieci, które przeszły do ​​czwartej klasy, były jak:"Dlaczego Scotty wciąż jest w trzeciej klasie?" I byłem jak tak, to dobre pytanie .

Michael:Więc kiedy spędzaliście czas ze swoimi przyjaciółmi, zauważyli, że przetwarzałeś w czasie rzeczywistym. Czy zauważyli zmianę?

Scott:Od czwartej klasy, powiedziałbym, że nie było żadnej zauważalnej różnicy, czułem się tak, jakbym był zdecydowanie zdolny do znacznie bardziej intelektualnych wyzwań, ale po prostu czułem, kim jestem naprawdę kogoś o to pytam.

Około czwartej lub piątej klasy w pełni się wyleczyłem. Czułem się tak, jakbym był kimś naprawdę. "

Michael:O mój Boże, bo zostałeś pobity, dosłownie pobity.

Scott : Tak. Tak naprawdę stałem się - działałem na swój własny sposób. Po pierwsze, stałem się klasowym klaunem, więc zacząłem być popularny w gimnazjum. Byłem trochę popularny jako bezczelny - mam na myśli to, że wciąż jestem na wiele sposobów - ale po prostu to naprawdę bezczelne, chciałbym sprawić, by wszyscy w klasie się roześmiali, a potem myślę, że to był mój sposób na radzenie sobie z tym.Hackowanie komputerów to kolejna rzecz, którą robiłem, by grać na swój własny sposób.

Michael:I wiem, że wiesz, że jest pięć - myślę z góry mojej głowy - około pięciu stylów osobowości, które pojawiają się z dysfunkcyjnych domów. Joker jest jednym z nich - jest to dziecko alkoholików lub uzależnionych rodziców, coś w tym rodzaju. Zobaczę, czy potrafię je zapamiętać: klasa klaun, anioł, twórca problemów. To są trzy, które pamiętam z góry i myślę, że jest ich jeszcze więcej.

Więc przyjąłeś podejście klauna klasowego, które polegało na tym, że używałbyś tej umiejętności społecznej odchylania się od prawdziwego problemu?

Scott:Na pewno tak, a także aby odzyskać poczucie władzy lub kontroli - co nazywa się umiejscowieniem kontroliw psychologii. Hackowanie było naprawdę dobre; Stworzyłem ten głośnik, który można było podnieść na telefon i można było dzwonić za darmo.

Michael:Więc miałeś urządzenie, które mógłbyś

Scott:Myślę, że czarne pudełko tak się nazywało. Czarne pudło - to było nielegalne… nikt mnie teraz za to nie aresztuje, mam nadzieję, że nie.

Michael:OK, Scott, jak mi to opisujesz, byłoby dobrze, gdybym ci powiedział moje doświadczenie?

Scott:Tak, uwielbiam to słyszeć.

Chcę cię przytulić i powiedzieć: "O mój Boże, to jest szalone!"

Michael:Tak jak ty opisz mi to, mam dla ciebie ogromne uznanie, ponieważ myślę o tym, jak daleko zaszliśmy, co zrobiłeś, o słabości i otwartości, aby móc o tym porozmawiać z miejsca, które było kiedyś niewiarygodnie bolesny. Chcę cię przytulić i powiedzieć: "O mój Boże, to szalone!"

Scott:Dziękuję.

Michael:Więc czy wiesz, że masz wpływ na innych?

Scott:Wiem, że mam taki wpływ na dzieci, i dlatego napisałem tę książkę. Wczoraj rano w Nowym Jorku w Bronksie wygłosiłem wykład w szkole średniej Riverdale dla uczniów szkół średnich. Ta dziewczyna podeszła do mnie po tym, gdy była w szkole średniej, po czym weszła w posiadanie trzymając Ungiftedi powiedziała, "To jest moja Biblia," powiedziała, "Pracuję nad projektem dla dzieci z niepełnosprawnościami, a ta książka jest moją Biblią. "I zgubiłem ją. Chciałem jej powiedzieć, Tak, żebyś wiedział, dlatego żyję . Pod względem celu i znaczenia i wszystkich, mówisz mi to, wiedząc, że to prawda to dlatego, że nawet próbuję dostać łóżko.To było bardzo wzruszające. Zrobiłem jej zdjęcie, było naprawdę wzruszające.

Michael:I wtedy też miałeś odwagę puścić. Czy to oznacza płacz?

Scott:Tak, więc nie płakałem. Mam na myśli, że to był właśnie taki sentymentalny moment. Co znaczy puszczenie?

Michael:Powiedziałeś: "Zgubiłem to" i obraz, który miałem, kiedy to powiedziałeś, "zgubiłem to", co znaczy: "Puszczę", "Zacząłem się trząść", "zadrżałem", "płakałem."

Scott:Cóż, po prostu poczułem łzy w górę, więc w zasadzie… tak.

Michael:OK. Wiesz więc, że to nie będzie dla ciebie nowe, ale temat wciąż nadchodzi: desperacja i inspiracja. Piszesz, że przełączanie tych dwóch koncepcji dla światowej klasy wykonawców i ludzi, którzy naprawdę wyrządzają szkody na całym świecie lub w ich branży, to coś w rodzaju czegoś mroczniejszego - jest to coś w rodzaju skomplikowanego, młodszego doświadczenia, które zdarza się wielu osobom i Nie wiem, czy o tym wiesz, ale to jest temat, który wciąż mi przychodzi.

Scott:Myślę, że to bardzo interesujące i zacząłem wychowywać Angelę Duckworth, ponieważ myślę, że to jest istotne dla tego natchnienie - desperacja. Więc włączyła tę historię do swojej książki jako przykład wzoru, ponieważ próbuję walczyć z wyjściem. Ale kiedy rozmawiam z nią o tym na kolacji w jej domu, rozmawiamy o tej historii i tym podobnych rzeczach, identyfikujemy, że my oboje - ja i ona - mamy tę rzecz tam, gdzie ktoś mówi nam, że nie możemy czegoś zrobić, to tak naprawdę motywuje nas więcej ,żeby ich obalić.

Ona ma w swojej książce historię, była to jej pierwsza rocznica na Harvardzie, ona nie radziła sobie dobrze w tej klasie chemii, w którą wierzę, że była, i wtedy oni [mówili jej ] możesz chcieć upuścić tę klasę. Natychmiast poszła do rejestratora i zmieniła kierunek na chemię. I czułem przez nich, że uczę się niepełnosprawny, lubię od razu zapisywać się na zajęcia z wyróżnieniem. Próbuję więc zastanowić się, jak to się może odnosić - jest to coś, w czym byłem zainspirowany, ponieważ byłem zdesperowany, by pokazać ludziom, że jestem w stanie.

Zainspirował mnie, ponieważ byłem zdesperowany, aby pokazać ludziom, że jestem w stanie.

Michael:Więc wyobrażam sobie tę desperację - wykonałem trochę pracy w boksie ciężkim, a potem jeszcze bardziej sportowym, zapytałem trenerów: czy chcesz, żeby zawodnik wszedł - po prostu używajmy boksu dla przykład. To walczy o inspirację lub z desperacji wyprowadza stuprocentową z nich zerowe odchylenie od sportu lub odejście od tej idei, czyli desperacja. Bo jeśli nie, to zbyt trudne. Jeśli więc zamapujemy tę myśl na czołowych wykonawców na całym świecie, jest to zbyt dziwne. Teraz chciałbym myśleć, że pochodzimy z inspiracji, ale nie jestem pewien, czy… jeszcze jej nie znalazłem i uwielbiam to, jak po prostu zszytaś z desperacji, z bólu, wtedyjeśli to nie mutuje w jakiejś formie do inspiracji, więc myślę, że pozostaje ciemna i pozostaje naprawdę, jeszcze trudniejsza dla ludzi, ponieważ nigdy… przez długi czas dla ciebie Założę się, że to było (ciemne).

Więc, dobrze,powróćmy teraz do historii, którą właśnie dzielisz z Angelą - "OK, nie możesz czegoś zrobić, cóż, zamierzam się zapisać". Tak jak F,chip na ramieniu. I uwielbiam ten motyw czipu. Czy to zewnętrzna motywacja, czy wewnętrzna, bo się tu mylę. Bardzo się tu mylę, bo mówię jak kolega i przyjaciel. Rozumiem motywację wewnętrzną / zewnętrzną, podobnie jak Ty. Czy to jest wewnętrzne czy zewnętrzne?

Kiedy mamy te podstawowe potrzeby - potrzeba kompetencji będzie jedna - tak bardzo niezaspokojona, nasz system w naturalny sposób przechodzi w tryb naprawy.

Scott : To jest świetne pytanie, granica między tymi rzeczami jest fascynujące przypadki, w których wydaje się, że się załamuje. Było to wyraźnie wewnętrzne w tym sensie, że była to ogromna potrzeba niezaspokojona we mnie. Kiedy mamy te podstawowe potrzeby - potrzeba kompetencji będzie jedna - tak ogromnie niezaspokojona, nasz system w naturalny sposób przechodzi w tryb naprawy (to dlatego potrzeba). Jednym ze sposobów przejścia do tego trybu jest zmotywowanie nas do wykonania pewnych czynności. Właśnie dlatego nie jestem wielkim zwolennikiem idei czystego zła. Czy są ludzie, którzy są po prostu dobrzy i ludzie, którzy są w zasadzie źli? Chodzi mi o to, że wierzę, że w każdym jest dobroć i że każdy jest zły; wiele musi przyjść do tego, jak bardzo są one pokrzyżowane przez te potrzeby.

A zatem jest tam wyraźnie wewnętrzny element z podstawowej perspektywy, ale myślę, że istnieje również zewnętrzny aspekt motywacyjny co było moim, moim napędem, było mieć te zewnętrzne wskaźniki sukcesu. Na przykład teraz, w moim życiu, nie czuję, że już mam tę jazdę i być może jest to dla mnie zdrowe, że nie jestem już tak prowadzona, aby dostać doktorat w Yale lub dostać Cambridge… jeśli jestem jesteś teraz bardzo podatny na atak - mam na myśli, dlaczego przestać, to dwadzieścia minut najbardziej ekstremalnego, najbardziej wrażliwego wywiadu, jaki kiedykolwiek miałem w życiu, włączając w to sesje psychoterapii. Ale w każdym razie…

Michael : To nie ma być terapia, bracie, to ma być nauka dla mnie.

[krótka przerwa dla wesołego przekomarzania o 19:15]

Scott : Czułem, że przeżyłem dwadzieścia lat z motywacją, dążeniem do udowodnienia ludziom, że byłem mądry, zbierając oczywiście sprytne rzeczy. Jeśli dostaniesz doktorat w Yale, ludzie natychmiast mówią: "Och, oczywiście jesteś sprytny." Chciałbym oczywiście inteligentnych rzeczy, jak na przykład, gdybym wyjechał na University of Cambridge i uzyskałem tytuł magistra - to nie brzmi niewiarygodnie pretensjonalnie kiedy to mówię. Ludzie myślą, że jesteś… mogą cię nienawidzić, ale myślą, że jesteś mądra. Ale robi się pusta i zdałem sobie z tego sprawę. Uderzyłem się w trzydziestkę, doszedłem do punktu, w którym miałem ochotę: o ile więcej muszę to udowodnić ?

Michael : Tak wczesne lata 20-te miały niską samoocenę.

Scott : Tak. O tak.

Michael : Jak literat. Czy świat cię pobił bardziej niż ciebie samego?

Scott : Zdecydowanie, zdecydowanie jedno i drugie. Ja też nie byłem zbyt dobry dla mnie.

Michael : Rozpakujemy to wszystko, ponieważ droga przez to - masz naprawdę unikalną perspektywę, ponieważ rozumiesz teorie, które były w grze, a ty także zrozum, jak to zrobiłeś. A kiedy pasują, to świetnie, ale czasami nie pasują. Często nie pasują do siebie.

Okay, tak wcześnie było jak małe, a potem było tak, jakbym pokazał ci na duży, a potem to jak poczekaj minutę Jestem w porządku dokładnie kim jestem. A może to twoje trzydziestce i czterdzieściki, prawda?

Scott : Tak, to zabawne… czy czujesz się jak w swoim życiu, że co dziesięć lat, jest w tym temat? Do tej pory czułem, że mogłem przejść przez każdą dekadę mojego życia i powiedzieć, jaki był temat i czuję, że temat trzydziestu lat próbował znaleźć prawdziwe ja. Moje lata dwudzieste to fałszywe "ja", które rozwijałem, ponieważ czułem potrzebę udowodnienia czegoś, ale myślałem, że mam trzydzieści lat, to wciąż jest podróż dla mnie, ale wciąż próbuję to odkryć… przeciąć całą autentyczność, może autentyczność jest moje trzydzieści lat. To będzie interesujące zobaczyć, mam nadzieję, że Bóg pozwoli mi żyć do czterdziestki i zobaczę, co to jest, będzie interesujące.

Posłuchaj pełnego podkastu, aby usłyszeć, jak Scott i Michael dyskutują:

  • Dorastanie z chorobą autoimmunologiczną, która wpłynęła na jego słuch i zmusiła ludzi do myślenia, że ​​jest głupi (pierwsze 10 lat życia) i ma poczucie własnej wartości bardzo cierpi
  • Porównywanie i kontrastowanie desperacji a inspiracji
  • Czy posiadanie chipa na zewnętrznej lub wewnętrznej motywacji ramienia?
  • Jak jeden nauczyciel całkowicie zmienił swoje życie
  • Obsesyjne kontra harmonijne pasje
  • Dlaczego jest strach, który przychodzi wraz z odnoszeniem sukcesów
  • i więcej…
Ten podcast pierwotnie pojawił się na findingmastery.net

Nie popadnij w pułapkę samooceny: Spróbuj odrobiny własnej dobroci

Czy medytacja zwiększa kreatywność?